Barbara Szubińska

Jednym z najcenniejszych skarbów jaki nasz kraj wniesie do Unii Europejskiej są artyści i ich sztuka. Oryginalne wartości którymi można się pochwalić nie są powszechnie znane tak, jak na to zasługują, gdyż w naszym kraju wciąż jeszcze częściej bywa podziwiana sztuka mięsa /na talerzu/ niż sztuka w salach muzealnych i galeriach. Artyści w naszym kraju nigdy nie uważali się za zamkniętych w jakimś zaklętym kręgu. Wprost przeciwnie! Zawsze ich otwartość na świat i determinacje w działaniu były i są dowodem żywotności, inteligencji i talentu.

Odczuwam prawdziwą satysfakcję wiedząc, że Aneta Jaźwińska rozpoczęła swe aktywne życie artystyczne w atmosferze swobody nie ograniczonej ani restrykcjami administracyjnymi /jak bywało/ ani prawdziwymi lub fałszywymi opiniami „autorytetów". Kraj jest otwarty horyzont odblokowany, a na Czomolungmę prowadzi wiele dróg, ta którą wybierzesz jest twoja. Później Analizując obrazy Anety Jaźwińskiej, odnoszę wrażenie, że artystka wybierając jako motyw pracy krajobraz pragnie przekazać kilka odkrytych przez siebie prawd. Aneta jest osobą świadomą, wrażliwą, o szerokiej wiedzy i zaletach ducha. W sytuacji swobody twórczej bez ograniczeń, Aneta przypomina, że we wszystkich epokach niezależnie od prądów i kierunków ważna jest tradycja. Malarstwo, to bliskość natury, czułość, wzniosłość, piękno i liryka, specyficzna dramaturgia barwnej palety, pewnego rodzaju funkcjonalność rytmu, który wprowadza rodzaj porządku - w przeciwieństwie do chaosu wynikającego często z braków warsztatowych. Aneta wyraża się przekonywająco, jej obrazy zatrzymują na długie oglądanie i przemyślenia, na podziw talentu artysty i naturę która stanowi skarbnicę inspiracji i bogactwa. Obrazy Anety Jaźwińskiej wydają się być zbudowane w sposób prosty i konsekwentny. Światopogląd i wyobraźnia młodej artystki ukazując pewnego rodzaju codzienność i potoczną prawdę zbiera wszystkie elementy, a kumulując napięcia koloru, formy i kompozycji, przenosi naturalny żywioł rzeczywistości ponad sztuczny układ który mógłby wynikać z cudzych wskazówek lub doktryn. Malarstwo Anety Jaźwińskiej jest spontanicznym i szczerym wyznaniem miłości do otaczającej przyrody i źródłem odnowy uczuciowej dla widza.

prof. Barbara Szubińska

"... a na Czomolungmę prowadzi wiele dróg...."
powiedzenie starego lamy z klasztoru lamaickiego w Swayambunath.